Οσμάν Α΄, ιδρυτής των Οθωμανών: Τι λένε οι πηγές
Ποιος ήταν ο Οσμάν Α΄ σύμφωνα με τις πηγές: ένας Βυζαντινός ιστορικός, δύο έγγραφα και πότε καταγράφηκαν οι γνωστές ιστορίες.
Πίνακας περιεχομένων
Ο Οσμάν Α΄ (Osman I) έδωσε το όνομά του στην οθωμανική δυναστεία. Όσα μπορούν να ειπωθούν γι’ αυτόν εξαρτώνται από το πότε γράφτηκε κάθε πηγή. Ένας Βυζαντινός ιστορικός και δύο έγγραφα προέρχονται από την εποχή του, δύο συγγραφείς της δεκαετίας του 1330 προσθέτουν λίγα ακόμη, ενώ οι γνωστότερες ιστορίες καταγράφηκαν 80 έως 175 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Με λίγα λόγια
Μνημονεύεται το 1302, το 1323 και το 1324,
και η ιστορία του ξαναγράφεται από τον 15ο αιώνα.
- Ποιος: αρχηγός της μεθορίου (ένας alp, ένας gazi) στην περιοχή του Σογιούτ (Söğüt) και του Μπιλετζίκ (Bilecik) στη βορειοδυτική Ανατολία, που κατονομάζεται ως γιος του Ερτογρούλ (Ertuğrul) στο έγγραφο του 1323.
- Στην εποχή του: ο Βυζαντινός ιστορικός Παχυμέρης (Pachymeres) τον κατονομάζει στη μάχη του Βαφέως στις 27.07.1302. Δύο έγγραφα δείχνουν ότι ζούσε τον Σεπτέμβριο του 1323 και είχε πεθάνει έως τον Μάρτιο του 1324.
- Μεταγενέστερες αφηγήσεις: η ιστορία του Ερτογρούλ, η καταγωγή από τους Καγί (Kayı), το όνειρο και ο ασημένιος τρούλος εμφανίζονται πρώτη φορά σε χρονικά που γράφτηκαν από τις αρχές του 15ου αιώνα έως περίπου το 1500.
- Η χρονολογία 1299: η παραδοσιακή χρονολογία ίδρυσης του κράτους. Η πρώτη ημερομηνία από πηγή της εποχής του είναι η μάχη του Βαφέως, στις 27.07.1302.
- Τίτλοι: ο Ιμπν Μπατούτα (İbn Battûta), τη δεκαετία του 1330, γράφει «Σουλτάνος Οσμαντζίκ». Επιγραφή του 1337 αποκαλεί τον γιο του, Ορχάν (Orhan), «σουλτάνο των γαζήδων».
Ο χάρτης
Πού βρίσκονταν οι άνδρες του Οσμάν, στάδιο προς στάδιο
- Υπό τον Οσμάν ή τον Ορχάν
- Βυζαντινή πόλη
- Υπό πολιορκία
- Περιοχή, θέση κατά προσέγγιση
- Πού δρούσαν οι άνδρες του
1284
Σογιούτ, στη μεθόριο
Σε μεταγενέστερα χρονικά
Το Σογιούτ είναι η τελευταία πόλη στην πλευρά των Σελτζούκων και η βυζαντινή μεθόριος αρχίζει στο Μπιλετζίκ. Οι τοπικοί άρχοντες ανάμεσά τους αναγνωρίζουν τον Σελτζούκο σουλτάνο και ζουν ειρηνικά με τους Τουρκομάνους. Οι οικογένειες ξεχειμωνιάζουν στα χωριά και το καλοκαίρι ανεβάζουν τα κοπάδια τους στα βοσκοτόπια του Ντομανίτς (Domaniç).
- Οι επιδρομές του Οσμάν αρχίζουν με την κατάληψη της Κουλατζά (Kulaca), το 1284.
TDV Osman I
1288
Καρατζαχισάρ
Σε μεταγενέστερα χρονικά
Ο Οσμάν παίρνει το φρούριο του Καρατζαχισάρ (Karacahisar) από τον άρχοντα που πλήρωνε φόρο υποτέλειας στον Σελτζούκο σουλτάνο. Οι εξεγέρσεις των Τουρκομάνων κατά των Σελτζούκων και των Μογγόλων τού έδωσαν την ευκαιρία.
- Το Καρατζαχισάρ είναι η βάση του από το 1288 έως περίπου το 1299.
TDV Osman I
Περίπου το 1299
Μπιλετζίκ και Γενίσεχιρ
Σε μεταγενέστερα χρονικά
Ο Οσμάν ελέγχει πλέον μια μεγάλη περιοχή, από το Εσκισεχίρ (Eskişehir) έως το Μπιλετζίκ και το Γενίσεχιρ (Yenişehir). Εγκαθίσταται στο Γενίσεχιρ, αφήνει την οικογένειά του στο Μπιλετζίκ και στρέφεται προς το Ιζνίκ (İznik).
- Το Ινονού (İnönü) δίνεται στον γιο του, Ορχάν, το Γιαρχισάρ (Yarhisar) στον Χασάν Αλπ (Hasan Alp) και το Ινεγκιόλ (İnegöl) στον Τουργκούτ Αλπ (Turgut Alp).
TDV Osman I
27.07.1302
Βαφεύς
Βυζαντινός ιστορικός της εποχής
Οι άνδρες του Οσμάν πολιορκούν το Ιζνίκ. Μια βυζαντινή δύναμη έρχεται για να άρει την πολιορκία και οι δύο πλευρές συναντιούνται στη Γιαλάκοβα (Yalakova), εκεί όπου η κοιλάδα του Γιαλακντερέ (Yalakdere) φτάνει στην πεδιάδα. Οι Τούρκοι υπερέχουν αριθμητικά και νικούν.
- Οι αριθμοί είναι του Παχυμέρη. Διοικητής των Βυζαντινών είναι ο Λέων Μουζάλων (Léon Mouzalôn).
- Οι Βυζαντινοί υποχωρούν προς το Ιζμίτ (İzmit). Οι επιδρομές φτάνουν στην Προύσα (Bursa) και στο Ιζνίκ, ενώ πολεμιστές έρχονται στο πλευρό του ακόμη και από την Παφλαγονία.
TDV Osman I · Παχυμέρης
1303
Ντίμπος και Κίτε
Σε μεταγενέστερα χρονικά
Μετά τη μάχη του Βαφέως, οι άρχοντες της πεδιάδας της Προύσας ενώνονται εναντίον του. Ο Οσμάν τούς νικά στην πεδιάδα του Γενίσεχιρ και ξανά στο στενό πέρασμα του Ντίμπος (Dimbos). Εκεί πεθαίνει ο άρχοντας του Κεστέλ (Kestel), όπως και ο ανιψιός του Οσμάν, Αϊντογντού (Aydoğdu).
- Ο άρχοντας του Κίτε (Kite) καταδιώκεται ως τη γέφυρα του Ουλουμπάτ (Ulubat) και παραδίδεται στους διώκτες του· όταν εκτελείται, το φρούριο του Κίτε υποτάσσεται.
- Το Ουλουντάγ (Uludağ) και η πεδιάδα ανοίγουν για τους Τουρκομάνους εποίκους. Δύο πύργοι, ο Ακτιμούρ (Aktimur) και ο Μπαλαμπαντζίκ (Balabancık), αποκλείουν την Προύσα για 23 χρόνια.
TDV Osman I
1304
Περάσματα του Σαγγάριου
Σε μεταγενέστερα χρονικάΒυζαντινός ιστορικός της εποχής
Για να αποκόψει το Ιζνίκ από ενισχύσεις, ο Οσμάν βαδίζει προς τα περάσματα του Σαγγάριου (Sakarya). Το φρούριο Λεμπλεμπιουτζί (Leblebüci), η Λεύκη (Lefke) και το Τσαντιρλί (Çadırlı) υποτάσσονται και γίνονται σύντροφοί του (νοκέρ). Υποτάσσεται και το Μεκετζέ (Mekece), ενώ ο άρχοντας του Ακχισάρ (Akhisar) ηττάται. Ο Οσμάν καταλαμβάνει το Γκέιβε (Geyve) και το Τεκφουρπιναρί (Tekfurpınarı) και μένει έναν μήνα.
- Το Καρατσεπούς (Karaçepüş) αντιστέκεται· τον επόμενο χρόνο στέλνεται εναντίον του ο Ορχάν.
- Πανικός στην Κωνσταντινούπολη: επιδρομείς εμφανίζονται έως τον Βόσπορο.
TDV Osman I · Παχυμέρης
Σεπτέμβριος 1323 έως Μάρτιος 1324
Δύο έγγραφα και ο Ορχάν
Έγγραφο της εποχής του
Τον Σεπτέμβριο του 1323 ο Οσμάν ζει. Τον Μάρτιο του 1324 την ηγεμονία κατέχει ο Ορχάν. Ο Οσμάν πέθανε ανάμεσα στις δύο ημερομηνίες.
- Η τελευταία εκστρατεία του Ορχάν όσο ζει ο πατέρας του είναι εναντίον του φρουρίου Αδρανός (Adranos), στο Ορχανελί (Orhaneli).
- Βεζίρης του Οσμάν στα τελευταία του χρόνια είναι ο Αλαεντίν Πασάς (Alâeddin Paşa), που κατονομάζεται στο έγγραφο του 1323.
TDV Orhan · Mal Hatun · Osman I
06.04.1326
Η Προύσα παραδίδεται
Σε μεταγενέστερα χρονικά
Ο Οσμάν έχει πεθάνει. Την άνοιξη του 1326 ο γιος του, Ορχάν, φτάνει μπροστά στην Προύσα με όλο τον στρατό του και ζητά να παραδοθεί η πόλη.
- Χωρίς λεηλασία και αιχμαλώτους.
- Όσοι θέλουν μπορούν να φύγουν με τα υπάρχοντά τους.
- Η πόλη πληρώνει στον Ορχάν 30.000 χρυσά νομίσματα.
TDV Orhan · Osman Gazi Türbesi
1329 έως 1331
Πελεκάνον και Ιζνίκ
Βυζαντινός ιστορικός της εποχής
Ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ΄ (Andronikos III) διασχίζει τη θάλασσα για να άρει την πολιορκία του Ιζνίκ. Στις 01.06.1329 και 02.06.1329 ο στρατός του συγκρούεται με εκείνον του Ορχάν στο Πελεκάνον (Pelekanon) και διαλύεται. Ο αυτοκράτορας, τραυματισμένος στο πόδι από βέλος, μεταφέρεται σε πλοίο πάνω σε χαλί.
- Ο Ορχάν καταλαμβάνει ολόκληρο το Κοτζαελί (Kocaeli).
- Το Ιζνίκ παραδίδεται στις 02.03.1331 (ο Ιμπν Κεμάλ (İbn Kemal) δίνει το 1333).
TDV Orhan
Σε τι βασίζεται κάθε σφραγίδα
- Έγγραφο της εποχής τουΓραμμένο όσο ζούσε ο Οσμάν ή ο γιος του, Ορχάν.
- Βυζαντινός ιστορικός της εποχήςΓραμμένο από Βυζαντινό συγγραφέα των ίδιων χρόνων.
- Σε μεταγενέστερα χρονικάΑφήγηση σε χρονικά που γράφτηκαν πολύ μετά τον θάνατό του.
Ακτογραμμή: Natural Earth (κοινό κτήμα). Η σκιασμένη έκταση ενώνει τα μέρη που κατονομάζονται στις κάρτες· δεν αποτελεί σύνορο.
Όσο ζούσε, πέντε μαρτυρίες
Λίγες μαρτυρίες προέρχονται από τα χρόνια του Οσμάν. Ένας Βυζαντινός ιστορικός τον κατονομάζει στη μάχη του Βαφέως στις 27.07.1302. Δύο έγγραφα δείχνουν ότι ζούσε τον Σεπτέμβριο του 1323 και είχε πεθάνει έως τον Μάρτιο του 1324. Δύο συγγραφείς της δεκαετίας του 1330 προσθέτουν από μία αναφορά.
Γραμμένα τότε
Πέντε μαρτυρίες με χρονολογική σειρά
Όσο ζούσε
περίπου το 1307
Γεώργιος Παχυμέρης
Κατονομάζει τον Οσμάν (ως Ατμάν, Atmanes) στον Βαφέα στις 27.07.1302: αρχηγό επιδρομών στη μεθόριο, τον πιο τολμηρό ανάμεσα σε αρκετούς, που ξεκίνησε ως πολεμιστής των συνόρων υπό τους Τσομπάνογλου (Çobanoğulları) της Κασταμονής (Kastamonu).
Όσο ζούσε
αρχές Σεπτεμβρίου 1323
Έγγραφο της Ασπορτσά Χατούν
Η σύζυγος του Ορχάν αφιερώνει σε ευαγές ίδρυμα δύο χωριά που της είχε δώσει ο Οσμάν, με αντιπρόσωπό της τον Αλαεντίν Πασά. Ο Οσμάν ζει και κατονομάζεται ως γιος του Ερτογρούλ.
Όσο ζούσε
08–18.03.1324
Έγγραφο του Μεκετζέ
Καταγράφει ως μάρτυρες τους γιους του Οσμάν, μία κόρη και τρεις γυναίκες. Ο Οσμάν έχει πεθάνει και την ηγεμονία κατέχει ο Ορχάν.
Κάτω από 10 χρόνια μετά
1330
Ασίκ Πασάς, Γκαριμπναμέ
Περιγράφει τους αρχηγούς της μεθορίου (σουμπασί, αλπ γαζή), σαν τον Οσμάν.
Κάτω από 10 χρόνια μετά
η δεκαετία του 1330
Ιμπν Μπατούτα
Γράφει το όνομα Οσμαντζίκ, αποκαλεί τον Ορχάν γιο του και αναφέρει τον τάφο του στην Προύσα.
Ο Παχυμέρης δεν περιγράφει έναν σουλτάνο. Περιγράφει έναν πολεμιστή των συνόρων στην υπηρεσία των Τσομπάνογλου, των αρχόντων της μεθορίου της Κασταμονής. Όταν σταμάτησαν οι επιδρομές ενός αντίπαλου αρχηγού, οι άνδρες του προσχώρησαν στον Οσμάν και οι επιδρομές συνεχίστηκαν υπό την ηγεσία του.
Δύο έγγραφα και οι άνθρωποι δίπλα στη σελίδα
Το έγγραφο της Ασπορτσά Χατούν (Asporça Hatun) των αρχών Σεπτεμβρίου 1323 είναι το σημαντικότερο έγγραφο της εποχής του Οσμάν. Η σύζυγος του Ορχάν, Ασπορτσά Χατούν, αφιερώνει σε ευαγές ίδρυμα δύο χωριά που της είχε δώσει ο Οσμάν και ορίζει αντιπρόσωπό της τον Αλαεντίν Πασά. Το έγγραφο του Μεκετζέ, με χρονολογία 08–18.03.1324, είναι ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα έγγραφα της οθωμανικής ιστορίας.
Το έγγραφο του Μεκετζέ
Ποιοι στάθηκαν δίπλα στη σελίδα
Στα μέσα του Ραμπί αλ-Άουαλ 724, δηλαδή στις 08–18.03.1324, μάρτυρες παρέστησαν σε μια αφιέρωση σε ευαγές ίδρυμα στο Μεκετζέ. Πατήστε μια γραμμή για να δείτε τι λέει το έγγραφο και τι αναφέρουν σχετικά τα χρονικά.
Έγγραφο του Μεκετζέ · μέσα Ραμπί αλ-Άουαλ 72408–18.03.1324
Οι μάρτυρες με τη σειρά του καταλόγου
- Τσομπάν, Μελίκ, Χαμίντ, Παζαρλίγιοι του Οσμάν
- Φατμάκόρη του Οσμάν
- Μαλ Χατούν μπιντ Ομέρ Μπέηκόρη του Ομέρ Μπέη
- Μελέκ μπιντ Μελίκ · Εφεντιρέ μπιντ Ακμπασλίκόρες του Μελίκ και του Ακμπασλί
Τσομπάν, Μελίκ, Χαμίντ και Παζαρλί
Το έγγραφο Κατονομάζονται τέσσερις γιοι του Οσμάν, εκτός από τον Ορχάν. Ανοίγουν τον κατάλογο των μαρτύρων.
Σχετικά Τα χρονικά προσθέτουν έναν ακόμη γιο, τον Αλαεντίν Αλί (Alâeddin Ali)· στον τάφο της Προύσας υπάρχει σαρκοφάγος που είναι γνωστό ότι του ανήκει. Το όνομα Τσομπάν (Çoban) ενδέχεται να συνδέεται με τον ομώνυμο Ιλχανίδη εμίρη.
TDV Μαλ Χατούν · Οσμάν Α΄ · Τάφος του Οσμάν Γαζή
Φατμά
Το έγγραφο Η κόρη του Οσμάν, Φατμά, κατονομάζεται αμέσως μετά τους γιους του.
Σχετικά Οι γιοι και η κόρη καταγράφονται πρώτοι. Αμέσως μετά ακολουθούν τρεις γυναίκες.
TDV Μαλ Χατούν
Η Μαλ Χατούν, κόρη του Ομέρ Μπέη
Το έγγραφο Κατονομάζεται πρώτη από τις τρεις γυναίκες και το έγγραφο δίνει ως πατέρα της τον Ομέρ Μπέη (Ömer Bey). Ζει τον Μάρτιο του 1324, μετά τον θάνατο του Οσμάν.
Σχετικά Ο Ασίκπασαζαντέ (Âşıkpaşazâde), το 1484, την αποκαλεί Μαλχούν Χατούν (Malhun Hatun), κόρη του Εντεμπαλί (Edebâli), και τοποθετεί τον θάνατό της πριν από εκείνον του Οσμάν. Ο Ορούτς (Oruç) αποκαλεί την κόρη του σεΐχη Ραμπιά (Râbia)· ο Νεσρί (Neşrî) δεν κατονομάζει πατέρα. Είναι βέβαιο ότι δεν ήταν κόρη του Εντεμπαλί και πιθανό, αλλά όχι βέβαιο, ότι ήταν μητέρα του Ορχάν. Η ταυτότητα του Ομέρ Μπέη δεν έχει αποσαφηνιστεί.
TDV Μαλ Χατούν · Εντεμπαλί
Η Μελέκ και η Εφεντιρέ
Το έγγραφο Δύο ακόμη γυναίκες παρίστανται ως μάρτυρες: η Μελέκ, κόρη του Μελίκ, και η Εφεντιρέ, κόρη του Ακμπασλί.
Σχετικά Αυτές οι δύο και η Μαλ Χατούν (Mal Hatun) εξετάζονται ως πιθανές σύζυγοι του Οσμάν ή του Ορχάν· το έγγραφο δεν διευκρινίζει.
TDV Μαλ Χατούν
Τα δύο έγγραφα είναι τα ασφαλέστερα σημεία αναφοράς για το τέλος της ζωής του Οσμάν. Ζει τον Σεπτέμβριο του 1323· έως τον Μάρτιο του 1324 την ηγεμονία κατέχει ο Ορχάν. Ο Οσμάν πέθανε στο μεσοδιάστημα. Κανένα έγγραφο δεν δίνει την ηλικία του. Η γέννησή του τοποθετείται στο 1257 ή στο 1258, βάσει υπολογισμού από ένα χρονικό (θάνατος στα 69, έπειτα από 27 χρόνια εξουσίας)· καμία από τις δύο χρονολογίες δεν προέρχεται από έγγραφο.
Το Σογιούτ και η μεθόριος, μια χώρα πολεμικών αρχηγών
Το Σογιούτ ήταν μια πόλη της μεθορίου όπου η γη των Σελτζούκων συναντούσε τη βυζαντινή, βορειοδυτικά του Εσκισεχίρ. Οι οικογένειες των Τουρκομάνων ζούσαν στα χωριά και ανέβαζαν τα κοπάδια τους στα θερινά βοσκοτόπια του Ντομανίτς. Αρχηγοί γνωστοί ως alp οργάνωναν τις επιδρομές. Ο Οσμάν ήταν ένας τέτοιος αλπ γαζή. Συγκέντρωνε Τουρκομάνους και πρόσφυγες (garip) για τον πόλεμο στη μεθόριο. Δεν ήταν ένας απλός βοσκός.
Σογιούτ
Ο τάφος του Ερτογρούλ: από ανοιχτό μνήμα σε αναστηλωμένο μαυσωλείο
Εξάγωνος
Θολοσκέπαστο εξάγωνο κτίσμα με είσοδο από ορθογώνιο προστώο.
Τέλη 13ου αιώνα
Ο Οσμάν κατασκευάζει ανοιχτό μνήμα για τον πατέρα του. Η ακριβής χρονολογία δεν είναι γνωστή.
Μεχμέτ Α΄ Τσελεμπή
Το ανοιχτό μνήμα γίνεται μαυσωλείο.
1757
Ο σουλτάνος Μουσταφά Γ΄ (Mustafa III) αναστηλώνει τον τάφο.
1886
Ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ (Abdülhamid II) τον αναστηλώνει ξανά. Κατά τις επισκευές αυτές προστίθενται δύο κρήνες στην είσοδο.
Γύρω από τον τάφο: η σύζυγος του Ερτογρούλ, Χαλιμέ Χατούν (Halime Hatun), ο γιος του, Σαβτζί Μπέης (Savcı Bey), ένα κενοτάφιο του Οσμάν και οι τάφοι συντρόφων όπως ο Κονούρ Αλπ (Konur Alp), ο Ακτσάκοτζα (Akçakoca) και ο Ακτιμούρ Μπέης.
Δύο λόγιοι βρίσκονταν κοντά στον Οσμάν: ο σεΐχης Εντεμπαλί του Μπιλετζίκ και ο νομομαθής Ντουρσούν Φακίχ (Dursun Fakih), γαμπρός του Εντεμπαλί. Ο Οσμάν επισκεπτόταν το κατάλυμα του Εντεμπαλί τις ιερές ημέρες για να ζητήσει τη γνώμη του σε θρησκευτικά και πρακτικά ζητήματα. Ο Εντεμπαλί ηγούνταν της αδελφότητας των αχή και ήταν ο πρώτος Οθωμανός δικαστής (kadı) και μουφτής. Πέθανε το 1326 και αναπαύεται στο κατάλυμα μαζί με τη σύζυγο, την κόρη του και άλλους.
Τα κτηματολογικά κατάστιχα δείχνουν αφιερώσεις σε ευαγή ιδρύματα για νομομαθείς και αχή ήδη επί Οσμάν. Στα τελευταία του χρόνια βεζίρης του ήταν ο Αλαεντίν Πασάς, ο αντιπρόσωπος που κατονομάζεται στο έγγραφο του 1323.
Οι ιστορίες και πώς τις ερμηνεύουν οι ιστορικοί
Το δέντρο του ονείρου
Πότε καταγράφηκε πρώτη φορά κάθε ιστορία;
Στο χρονικό, ο Οσμάν ονειρεύεται ένα δέντρο που φυτρώνει από τον ομφαλό του και σκεπάζει με τη σκιά του τον κόσμο. Εδώ το δέντρο συμβολίζει τις πηγές. Τα έγγραφα της εποχής του είναι οι ρίζες, δύο συγγραφείς της δεκαετίας του 1330 περιβάλλουν τον κορμό, ενώ οι μεταγενέστερες ιστορίες κρέμονται στην κόμη, τόσο ψηλότερα όσο αργότερα καταγράφηκαν. Πατήστε ένα φύλλο για να δείτε ποιος έγραψε πρώτος την ιστορία και τι λέει ένα έγγραφο ή ένας ιστορικός.
- Γραμμένο την ίδια εποχή
- Σε μεταγενέστερο χρονικό
- Ένα έγγραφο λέει άλλα
Γραμμένο όσο ζούσε
Η μάχη του Βαφέως, όπως την έγραψε ένας Βυζαντινός ιστορικός
Ο Οσμάν οδηγεί μια δύναμη εναντίον βυζαντινού στρατού κοντά στη Νικομήδεια και νικά.
Πηγή Ο Γεώργιος Παχυμέρης, γεννημένος στη Νίκαια το 1242. Η ιστορία του καλύπτει τα έτη 1260 έως 1307. Είναι ο πρώτος ιστορικός που κατονομάζει τον Οσμάν (ως Ατμάν), στον Βαφέα στις 27.07.1302.
Τι δείχνει Τον Οσμάν ως τον πιο τολμηρό αρχηγό επιδρομών ανάμεσα στους Τουρκομάνους εκείνης της μεθορίου, έναν πολεμιστή των συνόρων συνδεδεμένο με τους Τσομπάνογλου της Κασταμονής. Η βυζαντινή δύναμη υπό τον Λέοντα Μουζάλωνα αριθμούσε περίπου 2.000 άνδρες και οι Τούρκοι περίπου 5.000. Μετά τη νίκη, η φήμη του Οσμάν εξαπλώθηκε στην Παφλαγονία και πολεμιστές συγκεντρώθηκαν κάτω από το λάβαρό του. Ιναλτζίκ (İnalcık): η 27.07.1302 μπορεί να γίνει δεκτή ως ημερομηνία ίδρυσης της δυναστείας.
Γραμμένο όσο ζούσε
Δύο έγγραφα κοντά στον τελευταίο του χρόνο
Δύο έγγραφα αφιέρωσης σε ευαγές ίδρυμα, με διαφορά περίπου έξι μηνών.
Πηγή Το έγγραφο της Ασπορτσά Χατούν (αρχές Ραμαζανιού 723, αρχές Σεπτεμβρίου 1323) και το έγγραφο του Μεκετζέ (μέσα Ραμπί αλ-Άουαλ 724, 08–18.03.1324).
Τι δείχνουν Στο πρώτο, ο Οσμάν ζει: ο Ορχάν κατονομάζεται ως γιος του Οσμάν Γαζή, γιου του Ερτογρούλ. Στο δεύτερο, ο Οσμάν έχει πεθάνει και την ηγεμονία κατέχει ο Ορχάν. Άρα ο Οσμάν πέθανε ανάμεσα στις δύο ημερομηνίες. Καμία πηγή δεν δίνει τη χρονολογία γέννησής του: ένας υπολογισμός από χρονικό (ηλικία 69 ετών, έπειτα από 27 χρόνια εξουσίας) οδηγεί στο 1257.
TDV Ορχάν · Οσμάν Α΄ · Μαλ Χατούν
Γραμμένο μέσα σε δέκα χρόνια
Δύο φωνές από τη δεκαετία του 1330
Δύο συγγραφείς της δεκαετίας του 1330 αναφέρουν τον Οσμάν ή ηγεμόνες σαν αυτόν.
Πηγή Το Γκαριμπναμέ του Ασίκ Πασά (Âşık Paşa), του 1330, περιγράφει τους αρχηγούς της μεθορίου (subaşı, alp γαζή) στους οποίους ανήκε ο Οσμάν. Ο Ιμπν Μπατούτα, γεννημένος το 1304, πέρασε από την Προύσα και το Ιζνίκ και γράφει το όνομα ως Οσμαντζίκ.
Τι δείχνουν Ο Ιμπν Μπατούτα περιγράφει τη σεβαστή θέση των Οθωμανών ανάμεσα στα γειτονικά πριγκιπάτα και αποκαλεί τον Ορχάν γιο του «Σουλτάνος Οσμαντζίκ». Ούτε εκείνος ούτε ο Παχυμέρης, ο Καντακουζηνός (Kantakuzenos), ο Γρηγοράς (Gregoras) ή ο αλ-Ουμάρι (al-ʿUmarî) κατονομάζουν τον Ερτογρούλ.
TDV Οσμάν Α΄ · Ιμπν Μπατούτα · Ερτογρούλ Γαζή
Σε μεταγενέστερο χρονικό
Ο Ερτογρούλ και ο Σελτζούκος σουλτάνος
Ο Ερτογρούλ φτάνει στη μεθόριο του Σογιούτ, βοηθά τον Σελτζούκο σουλτάνο Αλαεντίν σε μια μάχη και λαμβάνει γη.
Πρώτη καταγραφή Τα πρώτα οθωμανικά χρονικά, από τις αρχές του 15ου αιώνα, περίπου 80 χρόνια μετά τον θάνατο του Οσμάν. Δίνουν ως όνομα του πατέρα του το Γκιουντούζ Αλπ (Αχμεντί, Ενβερί, Καραμανί Μεχμέτ Πασά) ή το Σουλεϊμάν Σαχ (Ορούτς, Ασίκπασαζαντέ, Νεσρί).
Τι λένε τα έγγραφα και οι ιστορικοί Το έγγραφο του 1323 κατονομάζει ήδη τον Οσμάν ως γιο του Ερτογρούλ. Ένα μεταγενέστερο κτηματολογικό κατάστιχο καταγράφει ένα αγρόκτημα στο Σογιούτ, αφιερωμένο «για την ψυχή του Ερτογρούλ», την παλαιότερη καταγραφή γι’ αυτόν. Ο Ιναλτζίκ ερμηνεύει την ιστορία της βοήθειας προς τον σουλτάνο ως αμυδρή ανάμνηση των πολέμων μεταξύ Σελτζούκων και Νίκαιας από το 1225 έως το 1231.
TDV Ερτογρούλ Γαζή · Οσμάν Α΄
Σε μεταγενέστερο χρονικό
Καταγωγή από τη φυλή Καγί
Η γενεαλογική γραμμή του Οσμάν ανάγεται μέσω της φυλής Καγί στον Γκιουν Χαν, γιο του Ογούζ Χαν.
Πρώτη πλήρης καταγραφή Ο Γιαζιτζίογλου Αλί (Yazıcıoğlu Ali), στο Ταρίχ-ι Αλ-ι Σελτζούκ, το 1436–37, περίπου 112 χρόνια μετά τον θάνατο του Οσμάν. Απαντούσε στην πίεση που ασκούσε στην οθωμανική αυλή ο γιος του Ταμερλάνου (Timur), Σαχρούχ (Şâhruh).
Τι λένε οι ιστορικοί Ο Βίτεκ (Wittek) θεωρούσε την καταγωγή μεταγενέστερη δυναστική αξίωση, διατυπωμένη επί Μουράτ Β΄ (Murad II). Ο Κιοπρουλού (Köprülü) θεωρούσε τους Καγί τον πρώτο εθνοτικό πυρήνα του κράτους. Οι πηγές συμφωνούν ότι η φυλή του Οσμάν είχε ογουζική (τουρκομανική) καταγωγή. Η σύνδεση με τους Καγί είναι πιθανότατα ιδέα του Γιαζιτζίογλου, αλλά μπορεί να είναι σωστή. Ο Μουράτ Β΄ ήταν ο πρώτος Οθωμανός ηγεμόνας που αποτύπωσε το σύμβολο των Καγί στα νομίσματά του.
Σε μεταγενέστερο χρονικό
Οι άρχοντες της μεθορίου τού ζητούν να γίνει χαν
Άρχοντες των συνόρων συγκεντρώνονται στην πόρτα του Οσμάν, συζητούν πολλή ώρα και του ζητούν να γίνει ο χαν τους. Εκείνος δέχεται.
Πρώτη καταγραφή Ο Γιαζιτζίογλου Αλί, το 1436–37: «siz han olun», «γίνετε εσείς χαν», λένε οι άρχοντες.
Τι λένε οι ιστορικοί Ο Ιναλτζίκ τοποθετεί τις ανακηρύξεις των μπέηδων της Ανατολίας σε σουλτάνους, με το κήρυγμα της Παρασκευής και νόμισμα στο όνομά τους, στο 1335, μετά τον θάνατο του τελευταίου Ιλχάν. Η σκηνή παρατίθεται δίπλα στη μεταγενέστερη αξίωση ότι ο Οσμάν είχε διατάξει να εκφωνείται το κήρυγμα στο όνομά του.
TDV Οσμάν Α΄
Σε μεταγενέστερο χρονικό
Το όνειρο στο κατάλυμα του Εντεμπαλί
Ο Οσμάν κοιμάται στο κατάλυμα του σεΐχη Εντεμπαλί στο Μπιλετζίκ. Ένα φεγγάρι αναδύεται από το στήθος του σεΐχη και μπαίνει στο δικό του. Ένα δέντρο φυτρώνει από τον ομφαλό του· η σκιά του καλύπτει τον κόσμο, βουνά υψώνονται από κάτω του και ποτάμια κυλούν από το καθένα. Ο Εντεμπαλί λέει: «Ο Θεός έδωσε σε εσένα και στη γενιά σου την κυριαρχία. Ας είναι ευλογημένη».
Πρώτη καταγραφή Ο Ασίκπασαζαντέ, που ολοκλήρωσε την ιστορία του το 1484, περίπου 160 χρόνια μετά τον θάνατο του Οσμάν. Πηγές του είναι ο Γιαχσί Φακίχ (Yahşi Fakih), γιος του ιμάμη Ισχάκ Φακίχ (İshak Fakih), και ο Μαχμούτ Πασάς (Mahmud Paşa), γιος του Εντεμπαλί.
Τι λένε οι ιστορικοί Ο Ιναλτζίκ υποστηρίζει ότι η χαμένη αφήγηση του Γιαχσί Φακίχ για τη ζωή των πρώτων μπέηδων είναι η κύρια πηγή του Ασίκπασαζαντέ και ότι τα τοπωνύμια και οι διαδρομές της επαληθεύονται. Ερμηνεύει ιστορίες ευλογίας όπως αυτή, που λέγονταν για πολλούς Τουρκομάνους άρχοντες, ως τρόπο να φανεί ότι η εξουσία ενός ηγεμόνα είχε θεϊκή επικύρωση.
TDV Εντεμπαλί · Οσμάν Α΄ · Ασίκπασαζαντέ
Μεταγενέστερη αφήγηση· ένα έγγραφο λέει άλλα
Η Μαλ Χατούν, κόρη του Εντεμπαλί
Ο Οσμάν παντρεύεται τη Μαλχούν Χατούν, κόρη του σεΐχη Εντεμπαλί. Είναι η μητέρα του Ορχάν.
Πρώτη καταγραφή Ο Ασίκπασαζαντέ, το 1484, περίπου 160 χρόνια μετά τον θάνατο του Οσμάν.
Τι λέει ένα έγγραφο Το έγγραφο του Μεκετζέ του Μαρτίου 1324 την κατονομάζει ως Μαλ Χατούν, κόρη του Ομέρ Μπέη. Είναι βέβαιο ότι δεν ήταν κόρη του Εντεμπαλί και πιθανό, αν και όχι βέβαιο, ότι ήταν μητέρα του Ορχάν. Ο Ορούτς δίνει στην κόρη του σεΐχη το όνομα Ραμπιά· ο Νεσρί αφηγείται μια συνάντηση στα νεανικά τους χρόνια στο χωριό Ιτμπουρνού (İtburnu) και δεν κατονομάζει πατέρα.
TDV Μαλ Χατούν · Εντεμπαλί
Μεταγενέστερη αφήγηση· ένα έγγραφο λέει άλλα
Ο Εντεμπαλί και η Μαλ Χατούν πεθαίνουν και ο Οσμάν τούς θάβει
Ο Εντεμπαλί και η Μαλ Χατούν πεθαίνουν με διαφορά ενός ή δύο μηνών. Ο Οσμάν, που πεθαίνει τρεις μήνες αργότερα, θάβει και τους δύο με τα ίδια του τα χέρια στο Μπιλετζίκ.
Πρώτη καταγραφή Ο Ασίκπασαζαντέ, το 1484, περίπου 160 χρόνια μετά τον θάνατο του Οσμάν.
Τι λέει ένα έγγραφο Η Μαλ Χατούν είναι μάρτυρας στο έγγραφο του Μεκετζέ του Μαρτίου 1324, μετά τον θάνατο του Οσμάν, άρα του επέζησε. Ο Εντεμπαλί πέθανε το 1326 (μία πηγή δίνει το 1327).
TDV Μαλ Χατούν · Εντεμπαλί
Σε μεταγενέστερο χρονικό
Ο ασημένιος τρούλος στην Προύσα
Κατά τη μακρά πολιορκία της Προύσας, ο Οσμάν κοιτάζει την πόλη από τα τείχη της, βλέπει το παρεκκλήσι ενός μοναστηριού να λάμπει σαν ασήμι και ζητά να ταφεί κάτω από εκείνον τον τρούλο.
Πρώτη καταγραφή Ο Ασίκπασαζαντέ, το 1484.
Τι είναι γνωστό Η Προύσα παραδόθηκε στις 06.04.1326, επομένως η ταφή εκεί έγινε αργότερα. Ο Ορχάν έθαψε τον πατέρα του στο κυκλικό παρεκκλήσι. Ο Ιμπν Μπατούτα, τη δεκαετία του 1330, αναφέρει ήδη τον τάφο του Οσμάν μέσα σε τζαμί που προηγουμένως ήταν εκκλησία. Το κτίριο κάηκε το 1801 και ο σεισμός του 1855 του προκάλεσε σοβαρές ζημιές· ο σημερινός τάφος χρονολογείται από το 1863.
TDV Τάφος του Οσμάν Γαζή · Ορχάν
Σε μεταγενέστερο χρονικό
Το κήρυγμα που εκφωνείται στο όνομά του
Ο Οσμάν ανακηρύσσει τον εαυτό του ανεξάρτητο ηγεμόνα: το κήρυγμα της Παρασκευής (khutba) εκφωνείται στο όνομά του.
Πρώτη καταγραφή Ο Ασίκπασαζαντέ (κεφάλαιο 14), στο Καρατζαχισάρ. Ο Νεσρί, που έγραψε περίπου μεταξύ 1485 και 1493, την τοποθετεί μετά τον θάνατο του Σελτζούκου σουλτάνου Αλαεντίν.
Τι λένε οι ιστορικοί Ιναλτζίκ: τα επιχειρήματα περί ανεξαρτησίας στον Ασίκπασαζαντέ προστέθηκαν πολύ αργότερα από ανθρώπους που πίστευαν ότι η δυναστεία άρχισε με τον Οσμάν. Οι Μογγόλοι μετέφεραν τον Σελτζούκο σουλτάνο Αλαεντίν Γ΄ (Alâeddin III) στο Ταμπρίζ (Tabriz) το 1302, ο τελευταίος Σελτζούκος ηγεμόνας διατήρησε την εξουσία έως το 1308 και οι μπέηδες της Ανατολίας απέκτησαν κήρυγμα και νόμισμα στο όνομά τους μόλις το 1335.
Σε μεταγενέστερο χρονικό
Το όνειρο του Ερτογρούλ και η Ραμπιά
Το όνειρο είναι του Ερτογρούλ, όχι του Οσμάν, και η κόρη του σεΐχη που παντρεύεται τον Οσμάν λέγεται Ραμπιά.
Πρώτη καταγραφή Ο Ορούτς μπιν Αντίλ, στο Τεβαρίχ-ι Αλ-ι Οσμάν, σε ένα κείμενο περίπου του 1495 και ένα εκτενέστερο του 1500–03, περίπου 175 χρόνια μετά τον θάνατο του Οσμάν.
Τι λένε οι ιστορικοί Ο Ορούτς διατήρησε αυτή την εκδοχή, παρότι γνώριζε το βιβλίο του Ασίκπασαζαντέ. Ο Ιναλτζίκ συμβουλεύει να διαβάζονται προσεκτικά οι αρχικές ενότητες των χρονικών, διαχωρίζοντας τους αόριστους ισχυρισμούς από τις ιστορικές πληροφορίες που περιέχουν.
TDV Εντεμπαλί · Μαλ Χατούν · Ορούτς μπιν Αντίλ
Τα χρόνια μετρώνται από το 1324, όταν τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Οσμάν είχε πεθάνει.
Οι ιστορικοί
Πόση βαρύτητα έχουν τα χρονικά;
Τέσσερις ερμηνείες των χρονικών
Μικρή βαρύτηταΜεγάλη βαρύτητα
- 1
Ίμπερ
Έχει αποκαλέσει την πρώιμη περίοδο «μαύρη τρύπα».
- 2
Βίτεκ
Ερμήνευσε την καταγωγή από τους Καγί ως μεταγενέστερη δυναστική αξίωση και πρότεινε τη «θεωρία του γαζά»: πολεμιστές της πίστης ως πυρήνας του πρώιμου κράτους. Ο Λίντνερ (Lindner) και άλλοι την επικρίνουν.
- 3
Ιναλτζίκ
Απαντά ότι η συλλήβδην απόρριψη των χρονικών ως ιστοριών είναι η εύκολη λύση: τα τοπωνύμια και οι διαδρομές τους επαληθεύονται και ο Παχυμέρης προσφέρει λεπτομέρειες που τους λείπουν.
- 4
Κιοπρουλού
Υποστήριξε ότι οι Καγί ήταν ο πρώτος εθνοτικός πυρήνας του κράτους.
Πώς μεταδόθηκαν οι ιστορίες
Ισχάκ Φακίχ
σύγχρονος των πρώτων μπέηδων
Παρέδωσε τις αφηγήσεις του στον γιο του.
Γιαχσί Φακίχ
ο γιος του
Έγραψε για τη ζωή των πρώτων μπέηδων. Το έργο δεν σώζεται.
Ασίκπασαζαντέ
ολοκληρώθηκε το 1484, περίπου 160 χρόνια μετά τον Οσμάν
Κατονομάζει ως πηγές του τον Γιαχσί Φακίχ και τον Μαχμούτ Πασά, γιο του Εντεμπαλί.
Νεσρί, Ορούτς και άλλοι
χρονικά του 15ου αιώνα
Αντλούν από το ίδιο βιβλίο.
1299
Η παραδοσιακή χρονολογία
Η παλαιά αφήγηση των χρονικών χρονολογεί την κατάληψη του Μπιλετζίκ από τον Οσμάν και την ανεξαρτησία του σε αυτό το έτος. Συμπίπτει με μια περίοδο μογγολικής αναταραχής στην Ανατολία.
27.07.1302
Βαφεύς
Η πρώτη χρονολογημένη δράση σε πηγή της εποχής του. Ιναλτζίκ: μπορεί να γίνει δεκτή ως αρχή της δυναστείας.
Χρησιμοποιούνται και οι δύο χρονολογίες. Το ποια δίνει ένα βιβλίο εξαρτάται από το αν ακολουθεί τα χρονικά ή τον Παχυμέρη.
Προύσα και Ιζνίκ, αποκλεισμένες για χρόνια
Ο Οσμάν δεν έζησε για να δει την πτώση της Προύσας. Μετά τις μάχες του 1303 απέκλεισε την πόλη με δύο μικρά φρούρια και η πολιορκία διήρκεσε 23 χρόνια. Ο γιος του, Ορχάν, κατέλαβε την Προύσα στις 06.04.1326. Το Ιζνίκ ακολούθησε στις 02.03.1331.
Η πολιορκία
Προύσα, αποκλεισμένη για 23 χρόνια
Άλλες αφηγήσεις μιλούν για 20 έως 25 χρόνια.
06.04.1326
- 1
Την άνοιξη του 1326 ο Ορχάν φτάνει μπροστά στην Προύσα με όλο τον στρατό του και ζητά να παραδοθεί η πόλη.
- 2
Χωρίς λεηλασία και αιχμαλώτους: οι στρατιώτες που θα μπουν δεν θα βλάψουν τους κατοίκους.
- 3
Όσοι θέλουν μπορούν να φύγουν με τα υπάρχοντά τους, υπό την προστασία των στρατιωτών του Ορχάν.
Κατά την παράδοση
30.000 χρυσά
καταβλήθηκαν στον Ορχάν.
Το Ιζνίκ άντεξε περισσότερο. Ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ΄ διέσχισε τη θάλασσα για να άρει την πολιορκία του και στις 01.06.1329 και 02.06.1329 ο στρατός του διαλύθηκε στο Πελεκάνον. Τραυματισμένος στο πόδι, μεταφέρθηκε σε πλοίο πάνω σε χαλί. Δύο χρόνια αργότερα το Ιζνίκ παραδόθηκε.
Πού αναπαύεται και πώς ήταν η όψη του
Ο Οσμάν αναπαύεται στην Προύσα, στον τάφο στο Τοπχανέ, στον λόφο της παλιάς ακρόπολης. Ο σημερινός τάφος χτίστηκε το 1863. Βρίσκεται εκεί όπου υψωνόταν κάποτε ένα κυκλικό βυζαντινό κτίσμα, ο «Ασημένιος Τρούλος» (Γκιουμουσλού Κιουμπέτ). Τα χρονικά λένε ότι ο Ορχάν έθαψε εκεί τον πατέρα του μετά την κατάληψη της πόλης.
Ο τάφος
Ο τάφος του 1863 και ποιοι αναπαύονται εκεί
7 παράθυρα
Οκτώ πλευρές: μία με πόρτα και καθεμία από τις άλλες επτά με παράθυρο.
1863
Ξαναχτίστηκε για τον σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ (Abdülaziz) μετά την πυρκαγιά του 1801 και τον σεισμό του 1855.
17 σαρκοφάγοι
Πέντε ανήκουν σε γνωστά πρόσωπα. Οι άλλες δώδεκα όχι.
UNESCO 2014
Ο τάφος βρίσκεται εντός του μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς «Προύσα και Τζουμαλίκιζικ (Cumalıkızık): η γέννηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».
- 1
Το προστώο
Δύο λεπτοί κίονες φέρουν τον τουγρά του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ (τη σφραγίδα του).
- 2
Ο προθάλαμος
Ξύλινα τόξα. Το δωμάτιο του φύλακα του τάφου βρίσκεται στη δυτική πλευρά.
- 3
Ο τάφος
Οκταγωνικός θάλαμος κάτω από τρούλο, με δεκάστιχη επιγραφή του Οσμάν Νεβρές (Osman Nevres), με χρονολογία 1280 (1863).
- 4
Η σαρκοφάγος του Οσμάν
Στο κέντρο: ξύλο με ένθετο σεντέφι, κιγκλίδωμα γύρω της και βελούδινο κάλυμμα κεντημένο με μεταλλική κλωστή. Το κάλυμμα και το κιγκλίδωμα αποκαταστάθηκαν το 2004.
17 σαρκοφάγοι, πέντε γνωστών προσώπων
Πατήστε ένα χρυσό πλακίδιο. Τα πλακίδια δεν δείχνουν τη θέση κάθε σαρκοφάγου.
Οσμάν Γαζή
Στο κέντρο του τάφου, κάτω από το βελούδινο κάλυμμα.
Αλαεντίν Μπέης
Γιος του Οσμάν. Τα χρονικά τον αποκαλούν Αλαεντίν Αλί.
Ασπορτσά Χατούν
Σύζυγος του Ορχάν. Το έγγραφό της, του Σεπτεμβρίου 1323, δείχνει ότι ο Οσμάν ζούσε.
Ιμπραήμ
Γιος του Ορχάν και της Ασπορτσά.
Σαβτζί Μπέης
Γιος του Μουράτ Α΄ (Murad I).
Τρία πρόσωπα, κανένα εκ του φυσικού
Ήταν σουλτάνος; Το νόμισμα και το κήρυγμα
Το όνομα ενός σουλτάνου εκφωνείται στο κήρυγμα της Παρασκευής και χαράσσεται στα νομίσματα. Ο Ιμπν Μπατούτα, τη δεκαετία του 1330, γράφει «Σουλτάνος Οσμαντζίκ». Όμως κανένας Τουρκομάνος μπέης στην Ανατολία δεν πήρε τον τίτλο «μέγιστος σουλτάνος» πριν από το 1335, όταν είχε πεθάνει ο τελευταίος Ιλχάν. Επιγραφή του 1337 αποκαλεί τον Ορχάν «σουλτάνο των γαζήδων». Το ασημένιο νόμισμα που φαίνεται εδώ κόπηκε επί Ορχάν.
Σύντομες απαντήσεις
Ήταν σουλτάνος ο Οσμάν Α΄;
Οι πηγές χρησιμοποιούν διαφορετικές λέξεις. Ο Παχυμέρης γράφει για έναν αρχηγό επιδρομών στη μεθόριο. Ο Ιμπν Μπατούτα, τη δεκαετία του 1330, γράφει «Σουλτάνος Οσμαντζίκ». Κανένας Τουρκομάνος μπέης στην Ανατολία δεν πήρε τον τίτλο «μέγιστος σουλτάνος» πριν από το 1335 και επιγραφή του 1337 αποκαλεί τον γιο του, Ορχάν, «σουλτάνο των γαζήδων». Η μεταγενέστερη οθωμανική παράδοση λογαριάζει τον Οσμάν ως τον πρώτο της δυναστείας.
Πότε άρχισε το οθωμανικό κράτος;
Η παραδοσιακή χρονολογία είναι το 1299, από την παλαιά αφήγηση των χρονικών. Ο Ιναλτζίκ θεωρεί τη μάχη του Βαφέως, στις 27.07.1302, την πρώτη ημερομηνία από πηγή της εποχής του Οσμάν, ως ημερομηνία που μπορεί να γίνει δεκτή για την αρχή της δυναστείας. Χρησιμοποιούνται και οι δύο χρονολογίες.
Ήταν η Μαλ Χατούν κόρη του σεΐχη Εντεμπαλί;
Αυτό λέει ο Ασίκπασαζαντέ το 1484. Το έγγραφο του Μεκετζέ του Μαρτίου 1324 την κατονομάζει ως κόρη του Ομέρ Μπέη και είναι βέβαιο ότι δεν ήταν κόρη του Εντεμπαλί.
Πώς ήταν η όψη του Οσμάν;
Δεν είναι γνωστή καμία απεικόνιση που να έγινε όσο ζούσε. Τρία γνωστά πρόσωπα δημιουργήθηκαν τουλάχιστον 225 χρόνια μετά τον θάνατό του: η μικρογραφία του 1579/80, ένας πίνακας από τον κύκλο του Πάολο Βερονέζε (Paolo Veronese) και η χαρακτική του Λόρενς Τζόνσον (Laurence Johnson) του 1603 για την ιστορία των Τούρκων του Νόουλς (Knolles).
Πού είναι θαμμένος ο Οσμάν;
Στην Προύσα, στον τάφο στο Τοπχανέ που έχτισε ο σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ το 1863. Δίπλα του βρίσκεται ο τάφος του γιου του, Ορχάν. Ένα κενοτάφιο (makam) του Οσμάν βρίσκεται επίσης στο Σογιούτ, έξω από τον τάφο του Ερτογρούλ.
Πηγές
Ανοίξτε τις πηγές
- Osman I, Halil İnalcık — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2007, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Orhan, Halil İnalcık — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2007, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Mal Hatun, Feridun Emecen — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2019, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Edebâli, Kamil Şahin — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 1994, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Ertuğrul Gazi, Fahameddin Başar — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 1995, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Kayı, Faruk Sümer — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2022, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Pachymeres, Georgios, Levent Kayapınar — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2007, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Âşıkpaşazâde, Abdülkadir Özcan — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 1991, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Neşrî, Abdülkadir Özcan — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2007, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Oruç b. Âdil, Abdülkadir Özcan — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2007, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Wittek, Paul, Turgut Akpınar — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2013, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- İbn Battûta, A. Said Aykut — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 1999, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Osman Gazi Türbesi, Doğan Yavaş — TDV İslâm Ansiklopedisi, έντυπη έκδοση του 2007, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Osman Gazi Türbesi – Bursa — Kültür Portalı, Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, kulturportali.gov.tr, ελέγχθηκε στις 23.10.2026
- Ertuğrul Gazi Türbesi – Bilecik — Kültür Portalı, Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (κείμενο της επαρχιακής διεύθυνσης του Μπιλετζίκ), kulturportali.gov.tr, ελέγχθηκε στις 23.10.2026
- Şeyh Edebali Türbesi – Bilecik — Kültür Portalı, Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, kulturportali.gov.tr, ελέγχθηκε στις 23.10.2026
- Portret van sultan Osman I (RP-P-1905-4914) — Rijksmuseum, χαρακτική του Λόρενς Τζόνσον για την ιστορία των Τούρκων του Ρίτσαρντ Νόουλς, εκδόθηκε στο Λονδίνο από τον Άνταμ Άισλιπ, 1603, κοινό κτήμα, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Türbeler — Επαρχιακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Προύσας, bursa.ktb.gov.tr, ελέγχθηκε στις 20.10.2026
- Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşiv Rehberi — Γενική Διεύθυνση Βακουφίων, cdn.vgm.gov.tr, καταχώριση Asporçe Hatun (723 / 1323), ελέγχθηκε στις 20.10.2026
