Turken in Frankrijk: woonplaatsen en consulaten

1. Art. 1Wat Frankrijk nodig heeft, wie Turkije uitzendt Frankrijk laat de Turkse regering van tijd tot tijd weten welke arbeidskrachten het nodig heeft. Het vermeldt de algemene loon- en arbeidsvoorwaarden en de eisen voor leeftijd, vaardigheden, beroep en gezondheid. Turkije geeft Frankrijk zo nauwkeurig mogelijke cijfers over het aantal werknemers dat wil vertrekken, hun leeftijd en hun vaardigheden. Turkije neemt alleen arbeidscontracten van één jaar in behandeling. “bir yıl olan iş sözleşmelerini”
2. Art. 2Wie voert het uit? De verantwoordelijke instanties zijn de Turkse arbeidsbemiddelingsdienst (Türkiye İş Kurumu) in Turkije en de Franse nationale immigratiedienst (Ulusal Göç Ofisi) in Frankrijk. Werknemers kunnen met of zonder vermelding van hun naam worden aangevraagd. De Franse dienst mag een missie in Turkije oprichten. Zonder zo’n missie kunnen werknemers via de gebruikelijke consulaire kanalen worden aangenomen.
3. Art. 3Selectie, contract en visum De Turkse dienst voert de eerste beroepsmatige en medische selectie uit; de Franse missie maakt de definitieve selectie. Een kandidaat mag maximaal vijf dagen op de selectieplaats verblijven. Een geschikt bevonden werknemer krijgt een door de werkgever ondertekend en door het Franse ministerie van Arbeid goedgekeurd contract, in het Frans met een Turkse vertaling. De werknemer en gezinsleden die meereizen of later komen, reizen Frankrijk binnen met een nationaal paspoort en een Frans visum. Het visum is gratis: “Vize parasızdır”
4. Art. 4Formaliteiten en kosten Beide regeringen beloven de formaliteiten voor het vertrek uit Turkije, de reis, de binnenkomst en de vestiging in Frankrijk te versnellen en te vereenvoudigen. Ook beloven zij de kosten van de documenten van werknemers en de douanerechten op hun persoonlijke bezittingen en beroepsgereedschap zoveel mogelijk te verlagen.
5. Art. 5Informatie Beide regeringen beloven de nodige maatregelen te nemen om werknemers te informeren over de werk- en leefomstandigheden in Frankrijk. Elke werknemer ontvangt bij het contract een toelichting in twee talen.
6. Art. 6Gelijke behandeling Frankrijk neemt de nodige maatregelen om Turkse werknemers zo goed mogelijk te behandelen, vooral bij vervoer, kantines en medische hulp. Voor arbeidsvoorwaarden, gezondheidsbescherming, veiligheid, loon, betaald verlof en werkloosheidsuitkeringen worden zij gelijk behandeld met Franse werknemers. Zij vallen onder het socialezekerheidsstelsel, inclusief gezinsbijslagen en kinderbijslag, onder de voorwaarden van de Franse wet: “Fransız işçileri ile eşit işlem görürler”
7. Art. 7Als de werkgever tekortschiet Als een Franse werkgever het contract niet naleeft of voortijdig beëindigt en een rechter de werkgever in het ongelijk stelt, nemen de Franse arbeidsdiensten de nodige maatregelen om de werknemers opnieuw te plaatsen. De voorwaarden moeten die van het eerste contract benaderen, vooral wat loon en werk betreft. Na personeelsinkrimping of sluiting van een fabriek proberen zij ander werk te vinden voor de betrokken werknemers.
8. Art. 8Intrekking van vergunningen Frankrijk mag de verblijfs- en arbeidskaarten van een werknemer in drie gevallen intrekken: de werknemer voldeed niet in een nieuw gevonden baan en heeft binnen een maand geen derde baan gevonden; de werknemer weigert te werken of kan zich niet aanpassen aan het leven in Frankrijk; of de werknemer pleegt een strafbaar feit dat de openbare orde of veiligheid schaadt. Als de werknemers niet kunnen betalen, neemt de Turkse regering de kosten van de terugreis voor hen en hun gezinnen op zich.
9. Art. 9Spaargeld Werknemers mogen hun spaargeld naar Turkije overmaken binnen de geldende wet- en regelgeving: “Türkiye’ye transfer edebilirler”
10. Art. 10Gezinnen Gezinnen mogen zich bij de werknemers voegen binnen de in Frankrijk geldende wet- en regelgeving. Hun reiskosten op Frans grondgebied komen voor rekening van de Franse autoriteiten. “işçilere katılabilirler”
11. Art. 11Een gezamenlijke commissie Er wordt een gezamenlijke commissie ingesteld om de uitvoering van het akkoord te volgen, problemen te onderzoeken en oplossingen voor te stellen. De regeringen benoemen de leden. Op verzoek van een van de partijen komt de commissie afwisselend in Frankrijk en Turkije bijeen.
12. Art. 12Looptijd Het akkoord trad bij ondertekening in werking. Het geldt één jaar en wordt jaarlijks verlengd, tenzij een van de partijen het drie maanden voor het einde van de looptijd opzegt. De Turkse en Franse tekst zijn even rechtsgeldig: “kendiliğinden her yıl uzatılmış sayılır”

Weergave in gewone woorden van het Frankrijk-deel van de tekstpublicatie van het ministerie van Arbeid. De zinnen tussen aanhalingstekens zijn de eigen Turkse woorden van de tekst.