Turken in Frankrijk: Geschiedenis, Cultuur en het Leven Nu
Inhoudsopgave
Heeft u ooit de bedrijvigheid ervaren in de Parijse wijk Strasbourg Saint-Denis? Daar, waar de geur van versgebakken simit en gegrild vlees in de lucht hangt, voelt u de hartslag van een van de meest levendige gemeenschappen van Europa. Het gaat hier niet alleen om gastronomie het gaat om een diepgewortelde geschiedenis die Frankrijk en Turkije al decennia met elkaar verbindt.
Dit is geen droge geschiedenisles. We duiken in de realiteit van de Turken in Frankrijk: wie zijn zij, hoe zijn ze hier gekomen en hoe geven zij vandaag de dag vorm aan de economie en cultuur van de “Grande Nation”?
Meer dan gasten: de Turks Franse gemeenschap vandaag
De Turks Franse gemeenschap, vaak aangeduid als Franco Turken, is een vaste waarde in de Europese demografie. Anders dan in Duitsland of Nederland, waar de immigratie iets eerder begon, startte de grote golf in Frankrijk officieel halverwege de jaren zestig. Tegenwoordig schatten experts het aantal mensen van Turkse afkomst in Frankrijk op 800.000 tot meer dan 1 miljoen. Hiermee herbergt Frankrijk na Duitsland de grootste Turkse gemeenschap in Europa.
Maar cijfers vertellen slechts het halve verhaal. Wat deze gemeenschap kenmerkt, is haar vermogen tot synthese: ze bewaren hun Anatolische wortels terwijl ze succesvol navigeren door de Franse Republiek en haar waarden van laïciteit (secularisme).
Immigratiegeschiedenis: Het verdrag van 1965
Terwijl andere Europese landen begin jaren zestig hun wervingsverdragen tekenden, volgde Frankrijk kort daarna. Het beslissende keerpunt was het bilaterale arbeidskrachtenakkoord van 8 april 1965 tussen Frankrijk en Turkije. Frankrijk had arbeidskrachten nodig voor de industrie en de bouw, en veel mensen uit landelijke gebieden in Turkije zochten nieuwe perspectieven.
Wat begon als tijdelijke “gastarbeid”, ontwikkelde zich snel tot een permanent thuis. In de jaren zeventig volgde de gezinshereniging, wat de demografische structuur fundamenteel veranderde. Arbeiderswijken werden gezinsbuurten, en de eerste generatie legde de basis voor de succesvolle ondernemers van de tweede en derde generatie van vandaag.
Waarom Frankrijk? De motieven voor migratie
De redenen voor migratie zijn in de loop der decennia veranderd, maar blijven in de kern vergelijkbaar:
- Economische perspectieven: Oorspronkelijk ging het om banen in de zware industrie. Vandaag de dag trekken hooggekwalificeerde professionals en ondernemers naar Frankrijk om voet aan de grond te krijgen in de dynamische markten van Parijs of Lyon.
- Excellentie in onderwijs: Franse universiteiten zoals de Sorbonne genieten wereldfaam. Veel Turkse gezinnen en studenten kiezen Frankrijk specifiek voor hun studie.
- Gezinshereniging: Omdat er al een grote gemeenschap bestaat, is het sociale netwerk een sterke ankerplaats voor nieuwkomers.
- Administratieve stappen: Als u van plan bent documenten voor uw verblijf voor te bereiden, is het essentieel om de juiste formaten te kennen. Voor hulp bij officiële correspondentie kan onze Turkse adres gids hier zeer nuttig zijn.
Waar wonen de Turken in Frankrijk? De bolwerken
De verspreiding van de Turkse gemeenschap is niet toevallig. Deze concentreert zich sterk in industriële centra en het oosten van het land:
- Elzas (Alsace): Regio’s zoals Straatsburg en Mulhouse hebben een van de hoogste concentraties Turkse inwoners. De stad Bischwiller wordt gekscherend soms zelfs “Turkwiller” genoemd.
- Parijs & Île de-France: Vooral het 10e arrondissement rond de Rue du Faubourg Saint Denis staat bekend als “La Petite Turquie”. Hier vindt u alles, van prachtige Turkse sieraden tot de beste baklava van de stad.
- Rhône Alpes: Steden als Lyon en Grenoble zijn eveneens belangrijke centra met een sterke verenigingsstructuur.
Economie en cultuur: een merkbare invloed
De invloed van de Turkse gemeenschap op de Franse economie is enorm veranderd. Waar de grootvaders nog aan de lopende band of in de bouw werkten, domineren hun kleinkinderen vandaag de dag vaak de bouwsector (BTP) als ondernemers. Veel kleine en middelgrote bouwbedrijven in Oost Frankrijk worden geleid door Franco Turken.
Cultureel is er een interessante kruisbestuiving ontstaan. De Franse voorliefde voor goed eten ontmoet de rijke Anatolische keuken. Het gaat allang niet meer alleen om döner kebab; luxe Turkse restaurants en culturele festivals in Parijs tonen de breedte van het culinaire erfgoed.
Belangrijke organisaties en netwerken
De gemeenschap is uitstekend georganiseerd. Hier zijn de belangrijkste aanspreekpunten voor wie aansluiting zoekt of zakelijke contacten wil leggen:
- Union des Associations Turques de France (UATF): Een koepelorganisatie die tal van lokale verenigingen coördineert en zich inzet voor culturele en sociale integratie.
- Fédération des Entrepreneurs Franco Turcs (FEDIF): Een cruciaal netwerk voor zakenmensen dat de handel bevordert en ondernemers helpt bij het netwerken in beide landen.
- Association Culturelle Turquie France: Deze verenigingen bevorderen de dialoog door middel van kunst, taal en gezamenlijke evenementen.
- Chambre de Commerce Franco Turque (CCFT): Gevestigd in Marseille en Parijs, is de Kamer van Koophandel het eerste adres voor import exportzaken.
De Turkse ambassade in Parijs
Voor consulaire zaken, visa of officiële vertegenwoordiging is de ambassade in Parijs uw primaire aanspreekpunt. Zij is gevestigd in een historisch pand in het prestigieuze 16e arrondissement.
Contactinformatie
Adres:
16, Avenue de Lamballe
75016 Parijs, Frankrijk
Communicatie:
Telefoon: +33 1 53 92 71 11
E-mail: [email protected]
Houd er rekening mee dat voor de meeste consulaire diensten (zoals paspoortverlenging) vooraf online een afspraak moet worden gemaakt.
De geschiedenis van de Turken in Frankrijk is een verhaal van aankomen en blijven. Het is het bewijs dat integratie kan slagen zonder de eigen identiteit op te geven. Of het nu gaat om bouwondernemers in de Elzas of kunstenaars in Parijs de sporen van deze gemeenschap zijn niet meer weg te denken uit het moderne Frankrijk.
