خط سكة حديد الحجاز السلطان عبد الحميد الثاني

Kolej Hejaz

  • Post last modified:7 Styczeń, 2024
  • Reading time:21 mins read
  • Post category:Historia / Kultura

Kolej Hidżaska to jedno z najważniejszych osiągnięć epoki sułtana Abdula Hamida II i Imperium Osmańskiego, które przyczyniło się do połączenia części imperium, gdyż kolej Hidżaska skróciła czas podróży do Mekki i Medyny z 50 dni do zaledwie 5 dni.

Głównym celem Kolei Hidżaskiej było połączenie stolicy islamskiego kalifatu „ Stambuł ” z Medyną i resztą Imperium Osmańskiego, aby ułatwić przemieszczanie się pielgrzymów i podróżników między częściami imperium.

Hicaz Demiryolu

Historia kolei Hejaz

Idea kolei Hijaz zaczęła nabierać kształtu po raz pierwszy w 1864 roku za czasów sułtana Abdula Aziza Pierwszego, ale projekt napotkał wiele trudności inżynieryjnych i technicznych, które opóźniły realizację.

Kiedy sułtan Abdul Hamid II objął tron ​​Imperium Osmańskiego, sułtanowi zależało na propagowaniu idei „jedności islamu” poprzez połączenie państw osmańskich koleją Hejaz.

W 1900 r. sułtan wydał rozkaz rozpoczęcia procesu budowy Nowej Kolei Hidżaskiej, której budowę powierzył Ahmedowi Izzatowi Paszy Al-Abedowi.

Idea powstania projektu obejmowała budowę sieci kolejowej łączącej Anatolia Railway i Bagdad Railway, z Hidżazem i Lewantem, tak aby podróżni mogli w końcu podróżować bezpośrednio ze Stambułu do Medyny i Mekki .

Pomysł obejmował utworzenie linii telegraficznej wzdłuż linii kolejowej, aby ułatwić proces komunikacji między prowincjami Imperium Osmańskiego.

Sułtan zdecydował, że kolej Hejaz, „która będzie połączona z koleją anatolijską”, rozpocznie się w Damaszku, przejedzie przez Amman w Jordanii, Tabuk i Mada’in Saleh, docierając do Medyny, pod warunkiem, że Medyna będzie połączona z Mekką, a stamtąd do portu Dżudda.

Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of PHONE 850 × 480 px 14

Celem ustanowienia kolei Hejaz

Za utworzeniem kolei Hejaz przyświecało wiele celów. Cele można podzielić w następujący sposób:

Religijny

Głównym celem powstania kolei Hejaz było służenie pielgrzymom muzułmańskim poprzez zapewnienie bezpiecznego, szybkiego i wygodnego sposobu podróżowania, a także ochronę pielgrzymów przed bandytami i niebezpiecznymi warunkami podróży.

Projekt ma również na celu zwiększenie liczby pielgrzymów chętnych do odbycia pielgrzymki, gdyż pociąg Hidżaz doprowadzi do znacznego obniżenia kosztów pielgrzymki, co zwiększy liczbę przyjazdów do Mekki.

Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of PHONE 850 × 480 px 15

Ekonomiczny

Kolej Hejaz przynosi wiele korzyści ekonomicznych, osiągając ogromny renesans handlowy dla miast Lewantu i Hejaz położonych wzdłuż linii kolejowej, ponieważ kolej przyczyni się do szybkiego i wydajnego transportu produktów rolnych i przemysłowych do innych regionów.

Ponadto planowane połączenie kolei Hejaz z portem Jeddah doprowadzi do znacznego ożywienia handlu w Jeddah, które jest uważane za jeden z najważniejszych portów Morza Czerwonego w tamtym okresie.

Wojskowy

Jedną z najważniejszych zalet kolei Hejaz są korzyści militarne, ponieważ pociąg ułatwia ruchy wojskowe oraz szybki transport żołnierzy i sprzętu w całym imperium.

Transport wojska i sprzętu wojennego koleją miał w znacznym stopniu przyczynić się do ochrony Hidżazu, Mekki, Medyny i Jemenu przed atakami z zewnątrz.

Polityczny

Sułtan Abdul Hamid II dążył do przyznania państwu osmańskiemu niezależności od Europy i zjednoczenia szeregów muzułmanów poprzez ideę Jedności Islamskiej, która dąży do odrzucenia fanatyzmu narodowego i etnicznego, by stawić czoła ambicjom krajów imperialistycznych i kolonialnych przeciwko państwo osmańskie.

Sułtan dążył do ustanowienia pociągu Hejaz, aby połączyć ze sobą prowincje państwa i usprawnić ruch transportowy, co daje obywatelom Imperium Osmańskiego prawdziwe poczucie lojalności, ponieważ pokazuje, że imperium troszczy się o wszystkie prowincje bez dyskryminacji.

Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of PHONE 850 × 480 px 16

Finansowanie projektu kolejowego Hejaz

Projekt kolei Hejaz był bardzo kosztowny, ponieważ budżet projektu wyniósł 18% całkowitego budżetu Imperium Osmańskiego, czyli około 4 milionów lirów osmańskich.

Koszt projektu to około 30 000 kilogramów złota, według dzisiejszych przybliżonych obliczeń.

Sułtan Abdul Hamid II chciał zrealizować projekt bez pożyczania z zagranicy, ponieważ państwo było obciążone wieloma długami oprócz długów projektów Kolei Anatolijskiej i Kolei Bagdadzkiej.

Kalif zaapelował do świata islamu o datki na dokończenie projektu, gdyż zbiórkę rozpoczęto w maju 1900 roku specjalną darowizną z kieszeni sułtana Abdula Hamida II w wysokości 350 tys . Egiptu Abbas Helmy II przekazał materiały budowlane.

Oprócz sułtana znaczne sumy pieniędzy ofiarowali paszowie państwa, pracownicy, kupcy, żołnierze i wszyscy muzułmanie z całego świata islamskiego.

Skóry ofiarne w Kurban Bayram zostały zebrane i sprzedane, a ich cena została przekazana na sfinansowanie budżetu kolejowego, oprócz odliczenia 10% pensji pracowników państwowych, aby przyczynić się do budowy kolei.

Państwo wydało również znaczki pocztowe do zapłaty w transakcjach rządowych, aby zwrócić swoje dochody na sfinansowanie projektu, oprócz podatku w wysokości pięciu Kuruş od wszystkich mężczyzn.

Darowizny pokryły około dwóch trzecich całkowitych kosztów założenia projektu i były jedną z najbardziej udanych kampanii darowizn w tamtym czasie, z dużym udziałem i rozmachem.

Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of PHONE 850 × 480 px 18

Powstanie pociągu Hejaz

Oficjalnie budowę i prace budowlane rozpoczęto 1 maja 1900 r., a proces budowy linii kolejowej między Damaszkiem a Dara rozpoczęto 1 września tego samego roku podczas uroczystości z okazji 25. rocznicy objęcia władzy przez sułtana Abdula Hamida II.

Pracami inżynierskimi kierował niemiecki inżynier, pracujący pod jego kierownictwem 34 inżynierów niemieckich i osmańskich, a także inżynierowie włoscy, francuscy i belgijscy.

Zatrudnienie zależało głównie od żołnierzy armii osmańskiej, gdyż liczbę robotników szacowano na 5 do 7 tys. żołnierzy osmańskich, a część ochotników pochodziła z innych państw.

Liczba żołnierzy pracujących na stałe na linii kolejowej osiągnęła 6 tysięcy żołnierzy, oprócz 200 saperów.

Aby zaoszczędzić na wydatkach, państwo zdecydowało się przyznać żołnierzom niskie uposażenie i zrekompensować to skróceniem o rok okresu poboru dla rekrutera, który bierze udział w pracach budowlanych.

W 1903 roku kolej Hejaz dotarła do Ammanu, a następnie do Maan w 1904 roku, a pierwsza podróż pociągiem między Damaszkiem a Maanem wystartowała w 1905 roku.

Kolej Hejaz dotarła do Medyny 31 sierpnia 1908 r., kiedy to ze względu na świętość sanktuarium powstała w Medynie linia z udziałem wyłącznie muzułmańskich robotników i inżynierów, bez udziału inżynierów niemieckich.

Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of PHONE 850 × 480 px 19

Trudności, z jakimi borykała się kolej Hejaz

Kolej Hejaz napotkała wiele przeszkód, z których najważniejszą był brak wody w Hidżazie. Problem ten rozwiązano, wiercąc studnie i stosując pompy powietrza i pary.

Niektóre odcinki linii kolejowej po ukończeniu służyły do ​​dostarczania zbiorników wodnych.

Był też ogromny problem, powódź, która spowodowała kryzys podczas budowy i eksploatacji, co skłoniło państwo do założenia wzdłuż linii banków dla Sowell.

Podobnie istniał problem przesuwania piasku, który inżynierowie osmańscy pokonali, pokrywając go warstwą gliny, a także budując kamienną zaporę równoległą do linii.

Dworce kolejowe Hejaz

W pociągu Hejaz było wiele stacji, ponieważ odległość między stacjami wynosiła blisko 20 kilometrów, a czasem mniej.

Celem niewielkich odległości między stacjami było zachowanie chronionej kolei Hejaz, a także utworzenie ośrodków miejskich w celu odpoczynku i zaopatrzenia w wodę, ponieważ znajdowała się tam studnia i zbiornik do przechowywania wody.

Dworzec Damaszek

Jedna z głównych stacji kolei Hejaz, ponieważ jej projekt inspirowany był architekturą andaluzyjską.

Stacja Amman

Jedna z najważniejszych stacji kolei Hejaz znajduje się 222 km od głównej stacji początkowej w Damaszku i obejmuje 5 podlinii, operatora do obsługi lokomotyw i ciężarówek, a także biura administracyjne.

Stacja Tabuk

Uważana jest za jedną ze stacji głównych i składa się z 13 budynków ustawionych w linii prostej równoległej do toru, gdzie stacja została zbudowana na powierzchni około 80 tysięcy metrów kwadratowych.

Stacja Madain Saleh

Stacja Mada’in Saleh zajmowała strategiczną lokalizację, ponieważ zawierała warsztat naprawy silników, a także magazyny i budynki dla strażników, mieszkania dla pracowników, toalety i toalety.

Stacja Medyna

Ostatnia stacja kolei Hejaz, która została zbudowana według unikalnego projektu architektonicznego, zawiera magazyn o pojemności 12 lokomotyw parowych i obejmuje największy zbiornik na wodę na całej linii.

Stacja znajduje się zaledwie 1 km od Meczetu Proroka, a linię oficjalnie zainaugurowano w 1908 roku. Obecnie w budynku dworca funkcjonuje muzeum pod nazwą „Muzeum Kolei Hejaz”.

Mosty kolejowe Hejaz

Wzdłuż linii kolejowej Hejaz zbudowano około 2000 mostów różnej wielkości. Do ich wykonania wykorzystano lokalne skały i skały granitowe ze względu na trudności w transporcie i imporcie betonu.

Mosty zostały zbudowane w formie łuków, a najbardziej znanymi z tych mostów są surowe mosty położone na wschód od Ammanu, stolicy Jordanii.

Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of PHONE 850 × 480 px 21

Pociągi i wagony linii Hijaz

Pociągi Hejaz budowało wiele różnych firm, z których najbardziej znane to niemieckie firmy „Zaksishi Machinfabrik”, „August Borsik” i „Arnold Young Locomotive Fabric”.

Kolej Hejaz miała kiedyś 132 lokomotywy i 1700 wagonów, a wiele wagonów nadal służy na stacji Al-Qadam.

Lokomotywy spalinowe zostały dodane i nadal działają, a także niektóre pociągi parowe, które zostały zbudowane wraz z początkiem wdrażania kolei.

Obejmował wagony kolejowe Hejaz, miejsca do ablucji i salę modlitewną, oprócz miejsc do jedzenia.

Uroczystość otwarcia kolei Hejaz

Dwudziestego drugiego miesiąca Rajab, 1326 AH, co odpowiada 23 sierpnia 1908 r., pierwszy pociąg przybył z Damaszku do Medyny po pokonaniu dystansu zaledwie w ciągu 5 dni.

Ceremonię otwarcia przesunięto o tydzień po przybyciu pierwszego pociągu, aby zbiegła się ze wspomnieniem sułtana Abdula Hamida II zasiadającego na tronie Imperium Osmańskiego, tak aby ceremonia odbyła się 1 września 1908 roku.

Ceremonii otwarcia towarzyszyło oświetlenie Medyny elektrycznością po raz pierwszy, ponieważ kalif muzułmanów Abdul Hamid II zarządził oświetlenie Meczetu Proroka w dniu otwarcia, ponieważ linie elektryczne i telegraficzne przebiegały wzdłuż linia kolejowa.

Medina stała się po tej dacie niezależną gubernią bezpośrednio powiązaną z wnętrzem osmańskim ze względu na swoje znaczenie.

Okres pracy kolei Hejaz

Kolej Hejaz wywarła ogromny wpływ na stany, w których została założona, a jej użytkowanie nie ograniczało się tylko do muzułmanów, ponieważ nie-muzułmanie mogli korzystać ze wszystkich stacji, ale dostęp do Medyny był zabroniony dla nie-muzułmanów.

Linia początkowo była w stanie przewozić 30 tysięcy pielgrzymów rocznie, aż w 1914 roku liczba ta osiągnęła 300 tysięcy pielgrzymów rocznie, przez 3 tygodniowe loty z Medyny do Damaszku.

Linia służyła również do transportu pieniędzy, żołnierzy i towarów między regionami i państwami, co przyniosło boom gospodarczy.

Czasy i godziny kursowania pociągu odpowiadały czasom modlitwy, gdyż przejazdy pociągów dbały o to, aby nie zakłócać czasu modlitwy, ponieważ pociąg Hejaz zatrzymuje się w czasie modlitwy, aby pasażerowie udali się do wagonu przeznaczonego na modlitwę.

Pociąg Hejaz skrócił czas podróży między Damaszkiem a Medyną z 40 dni do zaledwie 5 dni, ponieważ pociąg faktycznie jechał tylko 72 godziny, ale częste postoje pociągu na stacjach oprócz zmiany lokomotyw zajmowały dodatkowe dwa dni .

Miasto Hajfa zyskało duże znaczenie na kolei Hejaz, a linia ta przyczyniła się również do stabilizacji plemion Beduinów, które zaczęły tworzyć społeczności miejskie wokół kolei.

Linia działała do 13 dnia Jumada Al-Awwal 1336 AH, co odpowiada środzie 18 września 1918 r., Kiedy ostatni samolot, który dotarł do miasta, był prowadzony przez kapitana Mahboob Ali Al-Husayni Al-Madani.

Kolej Hejaz służyła poddanym Imperium Osmańskiego, muzułmanom i pielgrzymom przez 10 lat, podczas których miasta leżące na tej linii przeżywały wielki rozkwit, a podróż hadżdż została ułatwiona dzięki skróceniu czasu i trudów dla pielgrzymów.

Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of Copy of PHONE 850 × 480 px 22

Zniszczenie kolei Hejaz

Wraz z początkiem I wojny światowej, decyzją Biura Arabskiego w brytyjskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, Sharif Hussein ogłosił arabskie powstanie, które w znacznym stopniu przyczyniło się do sabotażu i zniszczenia kolei Hejaz.

Brytyjski agent „Lawrence” dostarczył rebeliantom niszczycielskie i górnicze mechanizmy, których mogli użyć do zniszczenia torów, mostów i tuneli w celu odcięcia dostaw dla sił osmańskich obleganych w Mekce i Medynie.

Rebelianci zniszczyli linię kolejową, aby oblegać siły osmańskie w Medynie pod przywództwem Fakhr al-Din Paszy, gdzie powstanie oblegało Medynę przez dwa lata i 7 miesięcy, co jest uważane za jeden z najdłuższych okresów oblężenia we współczesnej historii.

Siły rebeliantów współpracujące z Brytyjczykami wysadzili także linie telegraficzne, co uniemożliwiło komunikację między żołnierzami osmańskimi i sprzymierzonymi z nimi plemionami arabskimi, a resztą państwa.

Rząd nakazał Fakhrowi al-Dinowi Paszy poddanie się z powodu klęski Imperium Osmańskiego w pierwszej wojnie światowej, ale odmówił posłuszeństwa i kontynuował obronę Medyny przez cały okres oblężenia, aż głód i choroby nasiliły się na jego żołnierzy, którzy przekonali go do poddania się i siłą zanieśli do namiotu przygotowanego do podpisania kapitulacji, gdzie Fakhr al-Din Pasha opuścił Medynę ze smutkiem i wielkim żalem.

Niektóre organizacje syjonistyczne sabotowały części linii kolejowej Hejaz również w Palestynie podczas drugiej wojny światowej, aby jeszcze bardziej odizolować Palestynę od okolicznych terenów.

Czytaj także:  Sułtan Muhammad Vahid al-Din …ostatni osmański kalif i sułtan

Fakty o kolei Hejaz

  • Wewnątrz pociągu znajdowały się wagony modlitewne.
  • Rozkład jazdy pociągów uwzględniał pory modlitwy.
  • Kolej Hejaz skróciła podróż między Damaszkiem a Medyną z 40 dni do 5 dni.
  • Koleje osiągnęły dobrobyt w wielu miastach, przez które przejeżdżały.
  • Budowa pociągu Hejaz kosztowała około 30 000 kilogramów złota.
  • Kolej Hejaz w szczytowym okresie przewoziła 300 000 pielgrzymów rocznie.
  • Nie-muzułmanie korzystali z kolei, ale mieli zakaz wjazdu na stację Medina.
  • Linia miała być powiązana z linią Bagdadu, Anatolii i Stambułu , aby scharakteryzować całe państwo osmańskie.
  • Podczas I wojny światowej rebelianci sabotowali kolej.

Kiedy powstała kolej Hejaz

Prace budowlane rozpoczęto 1 maja 1900 roku na polecenie sułtana Abdula Hamida II.

Dlaczego powstała kolej Hejaz

Linia powstała w wielu celach, przede wszystkim służąc pielgrzymom i skracając czas podróży do Mekki i Medyny, a także osiągając renesans gospodarczy i transport sprzętu wojskowego w celu ochrony przed wszelkimi atakami.

Kto sabotował kolej Hejaz

Na rozkaz Biura Arabskiego w brytyjskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych i przy wsparciu szpiega Lawrence’a rebelianci dokonali sabotażu i zniszczyli linię kolejową Hidżaz.