Staal in Turkije 2025: Fabrikanten, Prijzen & Importgids

Turkije is al lang meer dan alleen een leverancier het is Europa’s strategische “gieterij” voor de deur. Terwijl mondiale toeleveringsketens wankelen, heeft Turkije zich met een exportstijging van meer dan 27% in 2024 gepositioneerd als een onmisbare partner voor de Europese industrie. Maar voor inkopers en handelaren is er een belangrijk addertje onder het gras: wie de complexe douanequota en kwaliteitsnormen niet kent, betaalt al snel te veel.

Deze gids is geen droog datablad. We analyseren waarom Turks staal goud waard kan zijn voor uw CO2-balans, welke fabrikanten echt leveren en hoe u de import onder de knie krijgt zonder onaangename verrassingen.

De Turkse staalboom: Waarom juist nu?

De cijfers spreken voor zich: in 2024 produceerde Turkije 36,9 miljoen ton ruw staal, een stijging van 9,4% ten opzichte van het jaar daarvoor. Hiermee groeit de Turkse staalindustrie sneller dan bijna elke andere concurrent in de mondiale top 15 (alleen Vietnam groeide sneller).

Waarom is dit belangrijk voor u?

• Nabijheid is geld: De export naar de EU explodeerde in 2024 met bijna 65%. De reden? Korte leveringsroutes winnen het van dure vrachten uit het Verre Oosten.
• Het “Green Steel” voordeel: Hier ligt het ware geheim. In tegenstelling tot veel andere industrielanden die nog vaak vertrouwen op kolenintensieve hoogovens, maakt Turkije overwegend gebruik van elektrische vlamboogovens (EAF). Momenteel zijn er 27 EAF installaties en slechts 3 klassieke hoogovens. Dit betekent dat Turks staal vaak een aanzienlijk lagere CO2-voetafdruk heeft een massief concurrentievoordeel met het oog op de Europese “Green Deal”.

Insider tip: Als uw bedrijf moet letten op ESG criteria (Environmental, Social, and Governance), vraag dan expliciet naar EAF staalcertificaten. Dit kan uw duurzaamheidsrapportage aanzienlijk verbeteren.

Marktoverzicht: Waar gaat het staal naartoe?

Dankzij agressieve marketingstrategieën en flexibele productie exporteren Turkse bedrijven wereldwijd. De Europese Unie was in 2024 met afstand de belangrijkste markt (ca. 5,9 miljoen ton), gevolgd door andere Europese landen en het Midden Oosten. Interessant is de verschuiving: terwijl de export naar Noord Amerika daalde door vrijwaringsrechten, boomt de handel met Italië en Roemenië.

Toch is niet alles rooskleurig. Turkije kampt zelf met een vloedgolf aan goedkope importen, met name uit China. Dit drukt de prijzen op de binnenlandse markt, wat voor u als inkoper echter een kans kan zijn op gunstige condities.

Praktijkgids: Staal importeren uit Turkije

Het importproces lijkt op het eerste gezicht simpel, aangezien Turkije en de EU een douane unie vormen. Maar let op: staal is vaak een uitzondering. Hier is het stappenplan voor professionals om dure fouten te voorkomen:

1. Controleer de “Safeguard”-val: Dit is het belangrijkste punt. De EU hanteert contingenten (quota) voor de import van staal. Als het contingent voor Turks staal is uitgeput, wordt er direct een strafheffing van 25% geheven. Controleer vóór het sluiten van het contract de actuele stand van de EU quota!
2. Certificaten & Normen: Vertrouw niet alleen op mondelinge toezeggingen. Sta op conformiteitsverklaringen volgens EU normen (bijv. DIN EN). Turkse fabrikanten zijn hier meestal zeer goed op voorbereid, maar controle is beter. Voor de juridische afhandeling van uw documenten raden we aan onze gids over de beëdigde vertaling en legalisatie te raadplegen.
3. Logistiek & Transport: Maak gebruik van de geografische nabijheid. Staal kan per vrachtwagen of schip binnen enkele dagen in Rotterdam of Antwerpen zijn. Meer details hierover vindt u in de gids over de Sefine Scheepswerf, mocht u geïnteresseerd zijn in staal voor de scheepsbouw.

Basisvereisten voor de importeur:

• Geldig uittreksel van de Kamer van Koophandel en een EORI nummer.
• Samenwerking met een ervaren douane expediteur (vermijd “doe het-zelf” bij de douane).
• Bankbevestiging voor buitenlandse overschrijvingen.

De Big Players: Lijst van Turkse staalfabrikanten

De Turkse staalindustrie is bijna volledig geprivatiseerd en uiterst modern. Hier zijn de zwaargewichten die u moet kennen:

• Erdemir (Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları): Een van de grootste producenten van platstaal ter wereld.
• İsdemir (Iskenderun Iron and Steel): Gespecialiseerd in lang- en platstaal, onderdeel van de OYAK groep.
• İçdaş: Een reus in de energie- en staalsector met eigen havenlogistiek.
• Çolakoğlu Metalurji: Pioniers in EAF technologie.
• Tosçelik: Sterk in profielen en buizen (onderdeel van de Tosyalı Holding).
• Kardemir: De traditierijke fabrikant uit Karabük, gespecialiseerd in spoorstaven en zware profielen.

Deze bedrijven investeren massaal in technologie om concurrerend te blijven. Veel van hen zijn ook actief in de sector voor ijzergieterijen, wat interessant is voor kopers van industriële componenten.

Staalprijzen in Turkije: Wat u moet weten

“Hoeveel kost een ton?” is de verkeerde vraag. De juiste vraag is: “Hoe volatiel is de markt vandaag?”

De prijzen bij Turkse fabrieken veranderen vaak dagelijks, gedreven door schrootprijzen (omdat EAF installaties schroot smelten) en energiekosten. Omdat Turkije energie importeert, werken mondiale schommelingen in gas- en elektriciteitsprijzen direct door in de staalprijs. Toch blijft Turks staal vaak voordeliger dan Europees staal bij een vergelijkbare kwaliteit.

Voor actuele dagprijzen zijn er gespecialiseerde portalen zoals Demir Fiyatları (in het Turks), die een goede richtlijn bieden.

Achter de schermen: Van erts tot plaatstaal

Voor de technisch geïnteresseerden: hoe werkt de magie in de Turkse hallen? Het proces is efficiënt ingericht:

1. Grondstofverwerking: IJzererts, kolen of (vaker) staalschroot komen aan bij de fabrieken.
2. Smelten: In de hoogoven (bij Erdemir/Isdemir/Kardemir) wordt uit erts en cokes ruwijzer gemaakt. In de 27 vlamboogovens (EAF) wordt staalschroot met enorme elektrische ontladingen gesmolten dit is de recyclingmethode.
3. Veredeling: Het vloeibare staal wordt gezuiverd van zwavel en gelegeerd.
4. Gieten & Walsen: Het staal wordt in vormen gegoten (continu gieten) en vervolgens in walserijen gevormd tot coils (rollen) of platen.

Of het nu is voor de bouw van wolkenkrabbers of voor hoogwaardige schuifdeursystemen het hier geproduceerde staal is de ruggengraat van de Turkse exporteconomie.